شعر

چه کنم

  
 سـرکنم شـب تاســحر من باخیـالت چه کنم          برده ای هوش از سرم من بانگاهت چه کنم

می شکنی پیمان خویش هردم مرا وداع کنی        بالب پرخنـده باز آیی من باسلامت چه کنم

زتوپرسم تابه کی  مانی وبه وفا یادم کنی            به چشم من خیره شوی باجوابت چه کنم

شب همه شب از ته دل لعن و نفرینم کنی          صبح که دمد دعام کنی من بادعایت چه کنم

سر به زیر چوغنچه ای  هستی خموش                بی نگاه وبی کلام من درجوابت چه کنم

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۴ساعت 16:43  توسط جعفر  |