ماه ازدریچه چشمان توبه خواب خوش شاپرک هامی خندد.

هستی درسایه مهرتولب به شاعری می گشایدو

سبدسبدغزل می سراید.

روح شب ازتبسم تودرآغوش سحرمی آمیزدودنیارابه

پیشواز آفتاب فرامی خواند.

نقش آبی دلت پناهگاه هزاران ازنفس افتاده ی پریشان حال است.

ازغروب رازگونه ی مژگانت بغض غم می شکند و

تمام گلایه ها رابه جاری اشک می سپارد و

از دل هرچه دلتنگی است می زداید.

زیر حباب پاک بودنت لحظه ها می شکفند تا پای

بوته ی هر نسترن ستاره ای بکارد به یادبود

همه ی خوبیهایت.

گلنار ازما چه دیدی که خورشید نگاهت دیگر

                          دل ویرانه ی مارا لمس نکرد.

ازماچه دیدی که انتظارمان را به حجله گاه روزمرگی

ثانیه ها کشاندی و بر سوختن ما چشم دوختی وبر خاکستر آن

                          با هزاران نفرت گذر کردی.

ازما چه دیدی که طلوع مهربانیهایت را به وداع نشستی و ما را به

آغوش غروب خالی تن دشت سپردی.

ازماچه دیدی که گونه های خیس از اشک دلتنگی یمان

در سیاهی شب وجودت شعله ای نفروخت .

              ازماچه دیدی . بگو  ،راستی ازما چه دیدی.              

دلم می خواهد قطره اشکی باشم که درلحظه های دلتنگی

از چشمانت بچکم برگونه ات جاری شوم ودر گوشه ی لبت محو.

دلم می خواهد شمع باشم توراروشنایی بخشم وخویش خاکستر.

دلم می خواهد گل سرخی باشم تاروز تولدت شادیت راافزون کنم.

دلم می خواهد خنده باشم برلبت بشکفم وتو رازیباتر کنم.

دلم می خواهد شعر باشم واز هر آواز تو بیاویزم.

دلم می خواهد صبح باشم تا از ستیغ خواب آلودتیرگی ها طلوع

کنم وبر شاخه ی امیدنمایان گردم.

دلم می خواهد نسیم باشم تا برپهنای صورت شاداب تو بوزم

وگیسوانت راافشان کنم.

دلم می خواهد پنجره باشم تا تو ازپشت آن بهشت آرزوهایت

را ترسیم کنی.

دلم می خواهد دشت باشم تاتودربیکرانی مواج شوق

درسایه ی بنفشه ای ترد بیاسایی.

دلم می خواهد پرنده باشم ودر قفس عشق تو اسیر.

دلم می خواهد باغ باشم وبی صبرانه چشم انتظار بهار مهر تو .

دلم می خواهد...

من  و توچه  روزگاری  داشتیم

زمهر هم  چه  سرپناهی داشتیم

توی  باغ  زندگی  خندان  بودیم

از دوری همدیگه هم گریان بودیم

می دیدم دنیا  رو من توی چشات

می ریختم همه گلا رو من به پات

پا   تو  که  گذاشتی  تو دل من

یه  دفعه  آسون  شد مشکل من

ابر غمو  از  دل من کنار زدی

گلای محبت وروزای بهار زدی

وقتی که از ته  دل می خندیدی

 مث  ماه  توی شبام می تابیدی

حال منتظر کنار جاده می شینم

خنده تو باز می بینم یا می میرم

ناز  چشم   ناز   تو   چها  کند
 دل   من   از   بندگی  رها  کند

چو خندها زسرلطف  به من کنی

جامه ی عشق وصفا به تن کنی

ای ماه  نو  چهره نما به باغ دل

سر و سامانی  بده به  کار  دل

 یار من  ازجام عشق مستم بکن

من به  عدم فتاده ام هستم بکن

ز گرمی دستان  تو  دلم   شکفت

بغض وکین هر آنچه بود دلم برفت

این حلقه ی دام بلاست گیسوی تو

دین  و دل  یکسر ببرد ابروی تو

گر گذری  به  کوی تو سفر کنم

عالم  همه  ز عشق تو خبر کنم

با یاد  تو  هر مشکلی آسان کنم

دردهاهمه به مهر تو درمان کنم

چون ستاره تاصبح ،دست افشان نور،خواب راتا

آنسوی بیداری بدرقه می کنم.

دراندیشه ام که طلوع خورشید نگاهت را چه ارمغان آورم تا

دستان مهربانت فضای خالی تنم را ازعطر امید وآرزو پر کند.

جز ناله ی سوزناک دلم ،مراصدایی به گوش نمی رسد که

برتنهایی خویش می گرید.

گیسوان مواج دشت دست

درگردن شعله های زرین آفتاب ،شعر دوستی

را زمزمه می کند.

پروانه ها آمدنت رابال زدند.

بااشارت تو رازهای سر به مهر

ازساقه ی دل های پاک ومعصوم گنجشکان مست می شکفد.

بادستانی سرشار از نیلوفران نشکفته به پیشواز تو می آیم.

من راچه ارمغان آورده ای؟

رقص ناز چشمان توپرمی کند قاب های سفالین دلم را.

تبسمت جام آسمانی ابرها را سر می کشدو

مستانه پریشانی شاخه های بید را نعره می زند.

دل  در هوای دیدنت پر می زند

به شوق توبه هرکجا سرمی زند

عشــق تو چــه  مـی کـند با دل من

شعله زندبه عشق تو این شعر من

روز و شب فکروخیال من تویی

دشــت پــرگــل و گیاه من تویی

به  یک  نظر درد مرا دوا کنی

گر نکنی به  این  تنم  جفا  کنی

بر ظلمت  دلم  بتاب ای  ماه من

زشطرنجم برون مروای شاه من

زهجر تو این دل من پرخون شود

ازدیدنت این چهره ام گلگون شود.

ازجام چشمان تونوشیدم ومست شدم
ازعطر زلف تو بوییدم وهست شدم

چو آفتاب لبخند  تو برآمد بربام من

من به  امید  مهر تو سرراهت آمدم

لبریز  شود  هستی  من  از عشق تو

گر به من نظر کنی باغ دلم جوان شود

در حرم  جمال تو پرنده ها پر می زنند

وقتـی نگات جـاری میشه تــوی نگام

دوسـت دارم پنهان میشه تــوی صدام

بـاغ دلـم جوون میشه بــاخنــده هات

فصل بهار خزون میشه باگریه هات

سنگ صبور پای حرفام تو می شینی

ایـن اشـکـای دل تنگیـمو تـــو میبینی

دوســت دارم ازبــاغ لبـت گــل بچینم

رو شـونــه هـات سـر بزارم تا بمیرم